اقرار به شفایِ اين جراحتِ مشترک

                             غير ممکن است،

 اقرار به رازِ سَر به مُهرِ اين قصه

                       غير ممکن است.

                                               خوابی نخواهم ديد

                             کاری نخواهم کرد.

                          من هرگز چيزی به ياد نخواهم آورد.

شما

       گريستنِ بی‌دليل در آستينِ خويش را

                                       از من گرفته‌ايد.

باران پشتِ پنجره نيز

               سعی می‌کند پنهان و پوشيده ببارد.

        من از اول می‌دانستم

                      اقرار به دانايیِ اين دقيقه دروغ است

                      اقرار به احتمالِ آسايش آدمی دروغ است

آدمی هرگز به آرامشِ آسمان نخواهد رسيد.

                                      حالا نديده‌ام بگيريد،

بگذاريد برگردم جايی که سال‌ها پيش بوده ام، سال‌ها پيش ...!

بازنده

شب ها که در خیابان خلوت خواب

         پا به پای غرور و قافیه می روی

                        مرگ با لباس چین دار بلندش

                      پای پنجره ی اتاقم می آید

سوت می زند

و منتظر می ماند

      قوطی قرص های این قلب بی قرار که سبک تر شد

                              مرگ هم بر می گردد

                  می رود سراغ سرایدار پیر همسایه

نه ! عزیز دلم

           تازگی بوف کور هدایت را نخوانده ام

                    اینها که نوشتم حقیقت محض است

       باور نمی کنی ، یک شب به کوچه ی دلتنگ ما بکوچ

 کنار همان درخت که پر از خاطرات خط خورده است

بایست و تماشا کن

             تا ببینی چگونه به دامن دریا و گریه می روم

بس کن ای دل ساده

                 صفحه صفحه برای که گریه می کنی ؟

                کتاب کبود گریه ها را آهسته ببند 

گوش کن! درمانده ی درد آلود

              از پس پرده های پنجره

صدای سوت می آید  . . .

بازنده

بخاطر همراهیتون از همه شما ممنونم ولی بخاطر مشکلاتی که برام

پیش اومده شاید دیگه نتونم نت بیام ، باور کنیددلم برای همه تون تنگ

میشه ولی چه میشه کرد این سرنوشت بود که از من پر زور تر بود

از امروز به بعد بازنده این وبا اداره میکنه امیدوارم مثل گذشته که منو

تنها نزاشتید این وب و بازنده را تنها نگذارید

دوست دارم همیشه این وب فعال باشه مطمئن باشید یادو خاطره شما

همیشه بامنه بازم از همه شما تشکر میکنم

دوست دار همیشگی شما اشکان

سر از خودم که نیست

چوبه دارکو؟

از این هوا که در سرم فتاده

سرم به تن زیاده کرده

سلام بر عطش

درود من به خون

سلام بر جنون

و اینچنین

و

اینچنین

سرم به تن زیاده کرده

کجاست دار من؟

که با زبان سرخ

سبزتر سری مراست

در مسیر باد

هر چه بادا

باد!!

اینم اخرین شعرم تقدیم به همه دوستان

من به بودنش نیازمند شدم،

وقتی که دیگر رفت،

من در انتظار آمدنش نشستم........

وقتی که دیگر نمی توانست مرا دوست بدارد،

من او را دوست می داشتم،

وقتی که او تمام کرد،

من شروع کردم.....،

وقتی او تمام شد،

من آغاز شدم.....،

و چه سخت است تنها متولد شدن،

مثل تنها زندگی کردن،

دکتر شریعتی

"تو قلب بیگانه را می شناسی ،

که خود در سرزمین وجود بیگانه بودی"

دلم گرفته است ، خدایا تو دل گشایی کن

من آمدم به سویت ، تو هم خدایی کن

به بوی دلکش زلفت، گره از این کار بگشا

غم دل ما را ببین و دل گشایی کن.

در شب ارزوها به یاد  ارزوهای دوستم باش.

..........

من دلم می خواهد

خانه ای داشته باشم پر دوست

کنج هر دیوارش

دوست هایم بنشینند آرام

گل بگو گل بشنو

هر کسی می خواهد وارد خانه پر عشق و صفایم گردد

یک سبد بوی گل سرخ به من هدیه کند

شرط وارد گشتن شستشوی دل هاست

شرط آن داشتن یک دل بی رنگ و ریاست

بر درش برگ گلی می کوبم

روی آن با قلم سبز بهار

می نویسم ای یار

خانه ما این جاست

تا که سهراب نپرسد دیگر

خانه دوست کجاست.......؟

سر کلاس ادبیات معلم گفت:

فعل رفتن رو صرف کن

گفتم :رفتم.....رفتی......رفت

ساکت میشوم ،میخندم

ولی خنده ام تلخ میشود

معلم داد میزند:خوب بعد؟ادامه بده

و من میگویم :رفت .....رفت......رفت

می دونست دلم اسیره ولی رفت

 می دونست دلم گرفته ولی رفت

 می دونست تنهایی سخته ولی رفت

  می دونست دلم شکسته ولی رفت

غم اون تو دل نشسته ولی رفت..

رفت و دلم شکست .....غم رو دلم نشست

رفت و شادیم مرد.......شور و نشاط رو از دلم برد

رفت....رفت....رفت

و من میخندم و مگویم :

خنده تلخ من از گریه غم انگیزتر است

کارم از گریه گذشته که به آن میخندم

از دو دوست عزیز

برو ای دختر پالان محبت بر دوش!

دیده بر دیده ی من ، مفکن ونازم مفروش...

من دگر سیرم ..سیر!..

بخدا سیرم از این عشق دو پهلوی تو پست!

تف بر آن دامن پستی که تو را پرورده است!

کم بگو،جاه تو کو؟ مال تو کو؟ برده ی زر!

کهنه رقاصه ی وحشی صفت زنگی خر!

گر طلا نیست مرا،تخم طلا!.. مردم من،

زاده ی رنجم و پرورده دامان شرف.

کارو

من چو یکی ساقه تنم خیس بود

عشق وزید و نفس یاد او

شاخه شدم، مست نفسباد او

نقطه شدم ، سر خط اغاز را

تن ، همه تن جذبه ی راز را

همچو پرستوی غریبی ست ، دل

طفلک من ! دل به دلش نیست ، دل

میل سفر کرد و پرش باز نیست

زین قفس اش ، فرصت پرواز نیست

شب شد و باز این سحر دگری ست

نوبت و کوچ و سفر دگری ست

اه پرستو قفست باز شد

فرصت پرواز تو اغاز شد

... و می‌دانم سکوت

فقط به خاطر من سکوت است

اما من

دلتنگ تو ام

شعر می‌نویسم

و واژه‌هایم را کنار می‌زنم

که تو را ببینم. 

اشکان ع

جز تو کسی در نظر خلق مرا خوار نکرد

دیگری جز تو مرا این همه ازار نکرد

هیچ کس این همه ازار منه زار نکرد

گر ز ازردن من هست غرض مردن من

مردم ازار مکش از پی ازردن من

دیگری این همه بیداد به عاشق نکند

قصد ازردن یاران موافق نکند

ای خدای من

شرح درماندگی خود به که تقریر کنم

عاجزم چاره من چیست چه تدبیر کنم

کس چرا این همه سنگین دل و بد خو باشد

جان من این روشی نیست که نیکو باشد

از سر کوی تو با دیده تر خواهم رفت

چهره الوده به خوناب جگر خواهم رفت

نه که این بار چو هر بار خواهم رفت

نیست باز امدنم باز اگر خواهم رفت

خود بگو از تو کشم نازو تغابن تا کی ؟

طاقتم نیست از این بیش تحمل تا کی؟

                                   میبینمت
    

                        احساست میکنم اینگونه باش
  

                                    دوری گم شده ای در هزار توها

                  وکهکشانها فاصله بین ماست

                                             بیا وخویش را بتماشا بگذار

                               دوباره دربگشای تودردل منی

                               دست نخورده وجوان چونان همان زمان

                  اینگونه باش

                           دور ، نزدیک

                                          هرکجاهستی

                   تو در دل منی

                          و دل من پیروز خواهد شد

                      و پیروز خواهد ماند همین کافیست تا ............

اشکان ع

تو با گریستن ، اگر

اگر دوباره پاک می شوی

اگر رها زننگ خاک می شوی

                   دوباره گریه کن

که اسمان شب گرفته تو را

                   امید افتاب نیست

که هرچه پیش روی توست

         جز فریبی از سراب نیست

بیاد اخرین ستاره

             اخرین ستاره

                           گریه کن          اشکان ع